Wat gebeurt er als je na jaren ineens stopt met het dragen van je hoortoestellen? Voor mij begon het vanuit een medische noodzaak, maar het werd een periode waarin ik anders leerde kijken naar prikkels, vermoeidheid en verdriet. Ik merkte dat de wereld zachter werd – en dat had ik harder nodig dan ik dacht. Hoe ga je daar dan mee om? Waar heb je wel invloed op? En waar juist niet? Ik vertel je er over in deze blog!
Waarom ik mijn hoortoestellen tijdelijk niet droeg
Na een oorontsteking deze winter, kreeg ik last van vocht en irritatie achter mijn oor. Mijn huid had rust nodig en daardoor kon ik mijn hoortoestellen een tijd niet dragen. Wat bedoeld was als een korte pauze van een paar weken, werd uiteindelijk bijna twee maanden.
In eerste instantie dacht ik alleen aan wat ik zou missen: beter verstaan, makkelijker gesprekken voeren, minder afhankelijk zijn van anderen. Maar terwijl de weken voorbijgingen, merkte ik dat deze periode mij ook iets bracht.
Rust.
Leven met gedempt geluid
Wie hoortoestellen draagt, weet hoe groot het verschil is tussen versterkt en onversterkt horen. Met toestellen komt geluid dichterbij. Duidelijker. Aanwezig.
Zonder toestellen werd mijn wereld juist zachter. Geluiden stonden verder weg. Minder scherp. Minder dwingend.
En hoe gek het misschien klinkt, dat voelde prettig.
Mijn hoofd hoefde niet continu alles te registreren. Niet elk piepje, geen bestek dat tegen borden tikt, geen geroezemoes dat overal doorheen loopt. Het was alsof het volume van het leven een paar stappen omlaag ging.
Wat ik miste zonder hoortoestellen
Natuurlijk had deze keuze ook een andere kant. Leven met gehoorverlies zonder hulpmiddelen betekent harder werken.
Ik merkte dat:
-
ik bewust mijn plek in de ruimte moest kiezen
-
ik veel vaker om herhaling moest vragen
-
ik in groepen sneller afhaakte
-
alleen nog maar op de speaker van mijn telefoon kon bellen om de ander te verstaan
-
televisie lukte met ondertiteling
Die extra luisterinspanning kost energie. Aan het einde van de dag was ik moe.
Maar was dat alleen het gevolg van minder horen?
Gehoorvermoeidheid: als luisteren energie vreet
Veel slechthorenden herkennen ´luistervermoeidheid´. Je brein is continu bezig met invullen, corrigeren en filteren. Zelfs mét hoortoestellen kan dat uitputtend zijn.
Normaal vang je die vermoeidheid op. Maar als je al minder energie beschikbaar hebt, wordt het ingewikkelder.
En dat was precies wat er bij mij speelde.
Rouw maakt prikkels zwaarder
In deze periode verloor ik mijn vader. Rouw vraagt ongelooflijk veel van je. Emotioneel, mentaal én lichamelijk. Je stresssysteem staat continu aan en je hebt minder ruimte om prikkels te verwerken.
Geluid kan dan sneller te veel zijn. Harder binnenkomen. Langer blijven hangen.
Met mijn hoortoestellen voelde alles soms versterkt, terwijl mijn draagkracht juist kleiner was. Zonder toestellen kwam er letterlijk meer demping. Minder input. Meer afstand.
Die zachtheid werkte bijna beschermend.
Het kip-of-het-ei-verhaal van vermoeidheid
Ik bleef mezelf dezelfde vraag stellen:
Ben ik moe omdat ik zonder hoortoestellen meer moeite moet doen om te verstaan?
Of ben ik moe omdat ik midden in een rouwproces zit?
Waarschijnlijk allebei.
Luisteren vraagt energie. Rouwen ook. En samen kunnen ze simpelweg te veel zijn.
Na acht jaar bewust een pauze nemen
Acht jaar lang droeg ik mijn hoortoestellen dagelijks. Ze gaven me vrijheid, zelfstandigheid en verbinding. Toch koos ik nu – eerst noodgedwongen, later bewust – om ze even niet te dragen.
Dat betekende accepteren dat ik dingen mis.
Dat ik niet alles meekrijg.
Dat ik soms buiten gesprekken val.
Maar het betekende ook, mezelf toestaan om minder te hoeven.
Wat deze periode me leerde over horen en zelfzorg
Ik leerde dat beter horen niet altijd hetzelfde is als beter voelen. Dat prikkelverwerking verandert als je in een moeilijke levensfase zit. En dat het oké is om je hulpmiddelen anders te gebruiken dan je gewend bent.
Misschien ga ik straks weer terug naar elke dag mijn toestellen in.
Misschien plan ik vaker rustmomenten zonder.
Misschien verschilt het per dag.
Wat ik nu weet, is dat luisteren maatwerk is.
En soms heb je, juist als het leven hard binnenkomt, behoefte aan zachtheid.
2 Reactie's
Gecondoleerd met het overlijden van je vader, heel verdrietig 🙏🏼
Fijn om weer wat van je te ‘horen’ (volgde je graag de afgelopen jaren toen ik zelf te maken kreeg met ernstig gehoorverlies)
Liefs Josje
Als eerste gecondoleerd!
2,5 jaar geleden kwam ik na lange tijd van overspannenheid in een burn-out terecht. En kort daarna overleed mijn vader. Ik heb mijn BAHA minstens een jaar niet gedragen en daarna langzaam begonnen en alleen als het echt nodig is. Het geluid komt als mokerslagen binnen. Ik ben 100% arbeidsongeschikt nu en de situaties waarin mijn baha in moet zijn gereduceerd. Want thuis lukt het prima zonder. Kan zelfs met baha niet zonder ondertiteling bijv en mijn gezin moet gewoon heel vaak alles herhalen. En moe.. ja nog steeds. Heel moe. Je weet soms echt niet meer wat de oorzaak is.